Kızıyordun uzaktan öyle, halbuki bilmiyordun
Çiçekler soluyordu bahçelerde
Ağaçlar sarı yapraklar döküyordu
Kum fırtınası nezdinde süpürülen viraneler
Hayattan kopmuş divaneler vardı bu diyarda
Yer sarsılıyordu uzun ve ince
Yanardağlar volkanlar patlıyordu
Olmayacak dediğim her şey oluyordu bir bir
Kızıyordun uzaktan öyle, görmüyordun hiçbirini
Yiyip bitiriyordu içimdeki o şey beni
O halin o tavrın siliyordu yüzümdeki gamzeyi
Ölüyordum her hücremde yitiyordum sessiz
Ölüm kapımda mı ben arafta mıyım
Ne ola ki bu avare haller düşünceler
Tarif edilemeyen bir noktadaydım sanki
Kızıyordun uzaktan öyle, ummuyordun benden bunu
Ben de kendimden ummadım hiç
Olmadı yapamadım yine de
Elimde miydi sanıyorsun ben ben miydim
Tamam yüzün asık kızıyorsun
Başka bir boyuttasın
Yahut acip ellerde benden uzakta
Bense kırık döküktüm kızıyordun ama bilmiyordun
Yorumlar
Yorum Gönder