Ben seni uzaktan sevmişim
İş çıkışı yorgun argın adımlarken sokağı
Gülümsemeni seyrederdim kaldırımdan
Omuzların çökmüş yürüyüşün yavaşlamış
Yine de ayrı bir güzellikti üzerine giydiğin
Fark etmezdin beni etrafına dahi bakmazdın
Seni seyrediyordum bir köşeden gidişinin döktüğü yapraklarla beraber
Ben seni uzaktan sevmişim
Yanımdayken yani tam karşımdayken sen
Zaman dururdu hapsolduğum mekanda
Uyanmak istemiyorum istemiyorum sayıklıyorum
Olmuyor işte yine gidiyorsun saçlarını toplamışsın
Başın önünde neler geçiyordu aklından kimbilir
Yine gidiyordun bir esrarın içine beni bırakarak
Ben seni uzaktan sevmişim
Veda busesi gibiydi gülüşün
Tam da ayrılık vakti düşüyordu yüzünden
Bırakmamacasına sarılsam sana mümkün mü
Kayıyorsun elimden bir yıldız gibi pasparlak
Yine pencere camından ya da ardından
Üzgün bakışlarla izliyorum ufukta kayboluşunu
Ben seni uzaktan sevmişim
Gök yüzüyle avunuyorum uzaklığında
Ayrılığın resmini çiziyorum beyaz kağıtlara
Fotoğraflarda arıyorum seni parça parça
Sen başka yerdesin başka yerlerde
Alışamadım bıçak gibi keskindi yokluğun
Ben sana hep uzaktan vurulmuşum hep uzaktan
Yorumlar
Yorum Gönder