Ana içeriğe atla

Yazmak




En son ne zaman kalemi elinize aldınız ve bir şeyler karaladınız? Bir masanın başında en son ne zaman yazmayı düşünürken yalnız başınıza bir odada, önünüzdeki sarıya çalmış sayfalara bakındınız? Yanınızdaki pencerenizden hayat akıp gidiyorken siz sadece, öylesine boş gözlerle en son ne zaman seyrettiniz bu dünyayı? Kaleminiz hala elinizde ne zaman uyuyakaldınız ağır yorgunluğun pençesinde? Ben demiyorum kuşlar konuşuyor bahçenizdeki ağaçlardan, en son ne zaman diyorlar, en son ne zaman bize kulak kesildiniz? Ağaçlar bir yeşerir bir solarken, güneş bir batar bir doğarken ne zaman çektiniz ciğerlerinize tertemiz havayı dolu dolu ve yaşıyorum ulan yaşıyorum dediniz? Yazmak yaşamaya mukabil, en son ne zaman yazdıkça yazdınız ve yazdıkça yaşadınız işte bu anı her haliyle? Bir ulak saldım geçmişe ve hele ki geleceğe, bağırıyorum mürekkepten harflerin o esrarengiz gücüyle, en son ne zaman diyebildiğiniz bunu? Çocukken koşuşturduğunuz sokaklarda yürürken ağır ağır ve hatıralarla dolu evleri izlerken yorgun gözlerinizle, ne zaman durup da baktınız geçmişe olduğunuz yerden? Yazmakla başladıysa her şey ve yazmakla devam edecekse şayet, unutulmayacaklara en son ne zaman el ettiniz bir dost selamıyla?
Bir kitabı açıp da hayatınızın değişeceğine inandığınız zamanlarda, ben de değiştireceğim ve yazacağım dünyayı derken en son ne zaman damarlarınızdaki kan delicesine aktı? Saçmalık bu neden yazıyorum, neden yazıyoruz ya da nedenlerle dolu bu hayata neden ben, neden kalemim dediğiniz vakit bile ne zaman vazgeçmediniz bildiğinizden? Bir mum gibi bitiyorum, eriyorum yavaş yavaş fakat ışığım yeter, durduğum yerden doğuşum yeter diye en son ne zaman dediniz?
  Ben de bunları yazarken soruyorum kendi kendime en son ne zaman diye, devamı gelmiyor. Ama ısrarla sormaya da devam edeceğim çünkü yazdıkça yaşıyorum, yazdıkça kendimi buluyorum. Çünkü ardımda bıraktıklarım sırtımda koca bir yük, önümde ise upuzun bir yol var. Ben bir yolcuyum, aşmam gereken yollar, dağlar, denizler var. Soruyorum  o yüzden bir kez daha: En son ne zaman yazdınız boş bir kağıda kendinizi ıslak harflerle?

Benzer Yazılar: Kabus , Yüzler , Nostaljik Havalar , Tarih Olacaksınız , Kendimle Konuşmak , Ben Karanlıkları Severim
Etiketler:

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Senden Sonra Ben

Sen gittiğinden beri çok değişti şehrim Yeni binalar uzadı fidan fidan Yollar birikti çehreler eskidi Sinemalara yeni filmler geldi Artık başka şarkılar var başka şarkıcılar Bir gök yüzü değişmedi azıcık daraldı o kadar Sen gittiğinden beri çok değişti insanlarım Saçlarına ak düştü yüzlerine çizgiler kondu Çocukları doğdu büyüdü şimdi adam oldular Göçenler oldu buradan uzaklara Kimiyse yeraltında sonsuz istirahatgahında Bir hayat meşgalesi değişmedi azıcık arttı o kadar Sen gittiğinden beri çok değişti evim Duvarları taşıyamaz oldu yükünü Döküldü rutubetten boyası süsü Çekindiğimiz resimdeki gibi değil daha yaşlı anlayacağın Biraz mahzun biraz gururlu ve tabi hala ayakta Bir yolu değişmedi azıcık uzadı o kadar Sen gittiğinden beri çok değiştim ben İlk önce insanlar uzaklaştı çevremden Sonra ben uzaklaştım kaçarcasına her şeyden Yorgunum yaşlıyım penceremden bakıyorum habire Özlüyorum çok, unutmuyorum gidişini öyle bekliyorum B...
Yorum Gönder
Devamı

16'lık Kerim

  Söyleyeceğim bir şey yoktur Hakim Bey. Öncelikle tahliyemi, lehime durumların göz önünde bulundurulmasıyla beraatimi talep ediyorum. Takdir sizindir Hakim Bey, onca zaman içerde geçirdim. Aleyhime değişen bir durum olmamıştır. Şimdilik söyleyeceklerim bu kadardır, hükümle beraber beraatimi talep ediyorum. Nezaretteyim, şarkı söyleyen çocuk susmuyor. Kerim sigara arayıp duruyor, Kerim'in yaşı 16,  nezaret arkadaşımız. Sigarasızlıktan yerinde duramıyor. Belki de bu yüzden en çok ilgimi çeken o bu kalabalıkta. Evet nezaret ağzına kadar dolu. Herkes bir köşeye çekilmiş, dert yanıyor bir diğerine. Ben en köşedeyim, uyumak mümkün değil, sırtımı duvara bile  dayayamıyorum ki. Buz gibi duvar çekiyor beni. Tuvalet sırası gelmiyor bir türlü. İnsanlık hali işte, bir sürü insan sıra gelecek mi gelmeyecek mi bekliyoruz işte. Dakikaları sayıyorum, namussuz dakikalar geçmek bilmiyor. Sırtım ağrımaya başladı, iki büklüm oturuyorum duvara yaslanmadan, iki büklüm boynum ağrıyor iki bü...
Yorum Gönder
Devamı

Arama beni

Arama beni uzaktayım Yolcusuyum bu yolların Git gel alıştım şeritlere Otobüs camından akar dünyam Şu yol bitmeden ineceğim Arama beni uzaktayım Ağır ağır adımlıyorum sokakları Burası neresi şaşkınca bakınıyorum Evler hangi biriniz alır beni Şu yağmur düşmeden ıslanacağım Arama beni uzaktayım Geceler gündüzler geçiyor üstümden Hayat meşgalesi değişmiyor buhranlı Ve tıpkısının aynısı insanlar Şu dakka dolmadan yaşlanacağım Arama beni uzaktayım Bir köşebaşı kahvesinde oturmuşum Pinekliyorum yalnız başıma Sabahtan akşama gözüm aynı sokakta Şu karanlık çökmeden çıkacağım Arama beni uzaktayım Görmüyor gözlerim tutmuyor dizlerim Ne işe yarar sensiz günlerim Geçti bugün de yarın ne olacak kimbilir Şu kuşlar uçmadan göçeceğim Aşk Şiirleri:    Yazmak Seni ,   Kalp Ağrısı ,   Sevgi mi ,   Sevda düştü yüreğime ,   Sevmek var ,   Sen sus ben konuşayım ,  Her yer sen ,  Bilmiyorum ,  Diyem...
Yorum Gönder
Devamı